Aku tk tauu asal aku sangat teruja untuk pulang ke Nilai this coming cuti raya cinaaa ni doe.
Sumpah, excited sampai tk boleh nk tdo malam.
Mata tk boleh nk pejam. Badan tk boleh nak diam.
-- Terasa macam ajal dah nak sampai. Semoga aku baik2 sahajaa kann. Kann kann???
Feb 9, 2010
Feb 3, 2010
Make a move
Dahh. Aku nk stop. Dahh dahhh.
S-T-O-P.
STOP.
Stop thinking all those things yang mem-bebankan otak aku. Hati aku.
Jiwa akuu. Semuasemua lahh.
Dah dahh.
Kauu g main jauhjauhh. Jangan datang kat aku lagii.
-- tawar hati, sudahh.
-- takk mahu, sudahh.
-- takk mampu, sudahh.
Kauu datang baikbaik. Kauu pergi baikbaik. Aku terima baikbaik.
Dahh, kauu jage dri baikbaik.
---
Aku kena study dah sekrangg. Kena fokus. This sem kena DL. Tk nak kena sampah lagii macam sem lepas. Doakan aku orangorang semuaaa okayy.
---
Aku tengah sakit sekarang. Aku nak ummi.
Aku tak perlukan orang lain dahh. Ummi yang aku nak.
Ummi yang aku nakk.
Bukan orang lain. Sebab, dah tk de orang lainn.
-- Hati tk tenang, ummi laa penawar.
Kauukauu orang semua, kalau agakagak hati tk tenang. Balik laa kampung, jumpa mak bapak. Mereka laa segaalanya. Betul, ni, tk tipuu.
Dah, ber-ansur. Selamat tinggal.
S-T-O-P.
STOP.
Stop thinking all those things yang mem-bebankan otak aku. Hati aku.
Jiwa akuu. Semuasemua lahh.
Dah dahh.
Kauu g main jauhjauhh. Jangan datang kat aku lagii.
-- tawar hati, sudahh.
-- takk mahu, sudahh.
-- takk mampu, sudahh.
Kauu datang baikbaik. Kauu pergi baikbaik. Aku terima baikbaik.
Dahh, kauu jage dri baikbaik.
---
Aku kena study dah sekrangg. Kena fokus. This sem kena DL. Tk nak kena sampah lagii macam sem lepas. Doakan aku orangorang semuaaa okayy.
---
Aku tengah sakit sekarang. Aku nak ummi.
Aku tak perlukan orang lain dahh. Ummi yang aku nak.
Ummi yang aku nakk.
Bukan orang lain. Sebab, dah tk de orang lainn.
-- Hati tk tenang, ummi laa penawar.
Kauukauu orang semua, kalau agakagak hati tk tenang. Balik laa kampung, jumpa mak bapak. Mereka laa segaalanya. Betul, ni, tk tipuu.
Dah, ber-ansur. Selamat tinggal.
Jan 26, 2010
what say youu
aku rasa, da smpi masa tuk untuk aku pergiiisila jge dri elok2 pak cikk..superman...owg tuaa..
aku tk dpt nk jadi kawan yg baekk punya macam apa yg kauu dah ade skrgggmlm td, aku speechless, restless, semuaa laaa yg less-less, aku tk tauu asal aku pk smpi macam ni sekaliiimungkin on my side jee, the -ve thingssbg kauu, tk de mendaatp, tu laaaaa. aku pulakk yg rasa serba salah dah haaaaku tauudan aku sedarr"kauu tk patut kenal aku dari dulu lagii"aku sumpah, kecewa gila dengar ayat niiidlm hati aku ckp, "wtf?!"kauu nk aku pergii, aku pergii laaa weyykauu tk perlukan aku daaaaku ni kawan tk best macam apa yg kauu nakkkkaku ni kawan tk cantekk macam apa yangg kauu aadaaaaku ni kawan tk sperfect macam yang kauu sangkaaa
aku bukan orang tuuuaku bukan orangg tuuuuaku siyes, sadis, sedih dengan keadaan yg macam niiiaku ingt dh tk de dahhhhhtapii datng balikkkkkk keadaan yang aku tk nakkknape macam niiiiaku tk sukaaatapi, tu laa apa yg kauu mintakkkand akuu terimaaaaku pergi duluuu
aku tk tauu asal aku boleh tibatiba saynag kauu macam haram semuaaa, menda yang aku tk nk jadi jugakkkkkaku sayangg kauusayangg orang yang rajin layan akuuughedah je semuaaaaaaaaatapi, tu laaa, sekali lagii aku hadap perpisahannnlepas ni, last aku jumpa and text dengan kauuuuaku tk mampu nk hadap kauu dah laaaabukan tk mampu ape, cuma aku tk sampai hatiiiaku yg nangis, aku yang senyumm, aku yang kecewaaaasemua tuu, aku yg rasaaaakauu tk rasa sangat as kauu biasa2 shjaaabak kata kauutenang2 sudahhh
lagilagii kauu dah nak abes blajaaatinggal aku lagiii, kauu pergiii, meninggalkanku sendiriiiiaku mintakk maaf dari hujung rambutt sampai hujung kakiiiii, kalauu aku ade wat salahhh, lukakan hati kauuu, wat kauu kecewaaa, ampun sangatsangattttkauu memang seoranggg sahabat betul laaa apa aku dah dengarr dan alami dan tauuu
p/s: entry ni, memang sengaja aku buat tiada noktah dan dan kauu pandai nak baca, baca laa.
laguu latar belakangg, pergii by aizat.
aku tk dpt nk jadi kawan yg baekk punya macam apa yg kauu dah ade skrgggmlm td, aku speechless, restless, semuaa laaa yg less-less, aku tk tauu asal aku pk smpi macam ni sekaliiimungkin on my side jee, the -ve thingssbg kauu, tk de mendaatp, tu laaaaa. aku pulakk yg rasa serba salah dah haaaaku tauudan aku sedarr"kauu tk patut kenal aku dari dulu lagii"aku sumpah, kecewa gila dengar ayat niiidlm hati aku ckp, "wtf?!"kauu nk aku pergii, aku pergii laaa weyykauu tk perlukan aku daaaaku ni kawan tk best macam apa yg kauu nakkkkaku ni kawan tk cantekk macam apa yangg kauu aadaaaaku ni kawan tk sperfect macam yang kauu sangkaaa
aku bukan orang tuuuaku bukan orangg tuuuuaku siyes, sadis, sedih dengan keadaan yg macam niiiaku ingt dh tk de dahhhhhtapii datng balikkkkkk keadaan yang aku tk nakkknape macam niiiiaku tk sukaaatapi, tu laa apa yg kauu mintakkkand akuu terimaaaaku pergi duluuu
aku tk tauu asal aku boleh tibatiba saynag kauu macam haram semuaaa, menda yang aku tk nk jadi jugakkkkkaku sayangg kauusayangg orang yang rajin layan akuuughedah je semuaaaaaaaaatapi, tu laaa, sekali lagii aku hadap perpisahannnlepas ni, last aku jumpa and text dengan kauuuuaku tk mampu nk hadap kauu dah laaaabukan tk mampu ape, cuma aku tk sampai hatiiiaku yg nangis, aku yang senyumm, aku yang kecewaaaasemua tuu, aku yg rasaaaakauu tk rasa sangat as kauu biasa2 shjaaabak kata kauutenang2 sudahhh
lagilagii kauu dah nak abes blajaaatinggal aku lagiii, kauu pergiii, meninggalkanku sendiriiiiaku mintakk maaf dari hujung rambutt sampai hujung kakiiiii, kalauu aku ade wat salahhh, lukakan hati kauuu, wat kauu kecewaaa, ampun sangatsangattttkauu memang seoranggg sahabat betul laaa apa aku dah dengarr dan alami dan tauuu
p/s: entry ni, memang sengaja aku buat tiada noktah dan dan kauu pandai nak baca, baca laa.
laguu latar belakangg, pergii by aizat.
Jan 23, 2010
One whole semester
Wah, da lama tk update blog.
Setelah sekian lama, baru aku terasa. HAHA ok ok tu semua alasan. Tapi, seriously, memang dah lamaa tk update, tk bersosial dekat FB MS YM semuaa. Tk banyak benda yg nak dikongsikan. Tk byk benda nk diceritakann. *sigh*
Aku sekarang, dah makin busy. Sejujurnya busy gile sampai balik bilik masa bila aku nk tidur jee. Class dah memang pack this sem. 8-6 tak macam pecah pale otak pulakk semua sbject aku nk pulun ingat semua jadah haram tuu. Dengan assignments yang dah beratur bersepah nak aku hadap next month. Quiz lagii, test lagii. Dush dushh. Dengan makan tk on time, tk macam sehari sekali jee plak aku makan, HAHA. Sem pendek ni, memang sem yang sesuai utk kuruskan badann HAHAHA sila gelakk guling2 yaw! Dengan tk cukup tdo, sampai mata lebam masuk kelas, classmate semua tanya dobot kauu kenape, tk sehat eh weyy, tk cukup tdo ke ape niee woi.. Dengan badan aku dah tk betul, bila waktu malam, da landing baekk punya atas katil susun bantal keliling semuaa, dan dan mata tk bolehh nk pejam, badan tibatiba panasss, stok masak air untuk makan meggi, dush dushh. Dalaman yang tk sehatt, luaran super duper ok je nampakk.
--
Tapi ni laa hidup kan? Hadap je apa jadi depan mata, masa depann. Ni pun, aku ada kat uma. Kalau tk, entah bila lagii aku dapat update dan ade kat rumahh. Ni laa masa aku malas2an kat rumah. Online sekejap2, tapi byk kali HAHAHA. Next week ade aktiviti, kang kad merah tk penuh dengan cop tk dpt kolej plak aku nanti lagi tambah haru hidup akuu duk luar. Dengan nak cari rumah, dengan nak ade transport, dengan nak beli barang dapur semua apa jadahhh, haishh
--
Semalam, aku dapat text dari mantan exco IRAMA.
' Salam kepada semua exco IRAMA. Ada berita baik! Alhamdulilah, persatuan kita telah berjaya dapat JOHAN PERSATUAN TERBAIK UITM MALAYSIA tahun ni. Kita dapat kalahkan JPK KOLEJ PERINDU SHAH ALAM (tempat kedua) dan MPP UITM (tempat ketigaa). Kita telah berjaya membawa pulang wang tunai RM1,000, pingat dan sijil. So, sekarang atas bahu kita untuk kekalkan prestasi IRAMA kawankawan. :) '
--
Sekarang, aku one of the exco of IRAMA. Islamic Rythym and Management, UiTM Johor. Aku as Exco Multimedia, Publisiti & Informasi. HAHA ok ok sila gelakk. Grr, Aku tk sepandai kauu nk edit2 gambar bg cantek semuaa, aku tk mcm kauu nk guna kamera DSLR yang gedabak tu semuaa bg effect cantek, gambar cun ape jadah semuaa. Tapi aku dalam proses pembelajaran. So, siapa2 yang mahir dan expert semua tuu, sila bgtauu aku, aku hadap kauu. Ok. Aku belajar dengan kauu, aku dah mahir, Mc Flurry oreo aku hadapkan depan kauu HAHA ni janji okeee.
Awalawal bulan nie, memang busy gilee. Dengan AGM, dengan program kolej ladies night laa ape semuaa, dengan yaasin wingg, denga SUKOL semuaa, dengan PPP, MPKP semuaaa, dengan ROADSHOW semuaa, woahh. Busy, memangg busyy HAHAH. ayat macam aku sorang yang busyy kan, ok takk, semua orang busyyy, semua orangg penat, dan semuaa orang kena hadap. Kan kan kann ;) So, all the best untuk semua oranggggg! ;)
Sem ni, study aku tk bleyy skip. Kne keep on study, sikit pun jadi laa. As long as tk tinggal langsung buku tuu. Fyi, aku sangat tk berminat dalam melakukan nota2 kecik. Aku malas, aku tk suka, aku tk reti semua nya tk laa. Setakat reminder notes, tulis assgnment ape bila due date nk kena anta bley laa aku tulis tampal depan board macam tu jee. Aku bukan kaki library yang memang stok muka duk library setiap balik kelas, free time, after class wat discussion semuaa. I am not that type.
Subject dis sem, macam best ECO QMT. Kira2 tu semua, memang menggodaa. Sbjct basic, BEL CTU, lecturer ok ok sahajaaa. BEL laa paling terbaekk, HAHA. Lecturer yang penuh dengan expressions. Sumpah, comel doe. OMK = Ohh Mak Kauu! :) KO, kekeluargaan islam, fuhhh terasa macam da nak kawin pulakk dah haaa HAHA ok dah, dah dahh merepekk.
Third language, kena amik this sem, and aku amek keputusan untukk amek BAHASA ARAB as third language dalam course akuuu. Mulamula memang nak ingat amek BAHASA MANDARIN bg lepas kuar uitm boleh cakap cina, cong-ceng cong-ceng, TAPIIIIII, apakan dayaaa, HAHA. Aku fikir, bg aku further ARAB je laa as aku pun ada basic laa jugakk sikit2 dan dan dulu aku ade skola agama kejappp. Kang kalau amek MANDARIN dengan tk dee basic semuaa, tk macam apa pulakk aku nak ber-bahasa mandarinnn, HAHAH. Lagi lintang pukang aku punya speaking, listening ngan writing test. ARAB, boleyy tahan lagiii as ARAB pun bahasaa AL-QURAN kannn, so aku teruskan dengan BAHASA ARAB jee laaaa. Okayyy.
Lecturer semuaa, so far okayy okayy sahajaaa. Tak dee yang scaryy macam sem lepas, HAHA. tk de laa, semuaa okayy. Pandai2 laa kauu ayat lecturer masing2 bg layan kauu baek2, penuh kasih sayangg semuaa, okayyy. Good luck! Classmates, semuaa muka2 sama macam sem lepass, malas nk tukar2 group, duk jee diam2 dalam group yang samaaa as ktorg pun semuanya okayy sahajaaaa. Aku bleyy keep on dengan siapa2 puuunnnnn. And hope friendship tuu akan okayy tak hadap apaapa masalahhhh.
--
Setakat ni je dulu aku punya updatee HAHAA. Jumpa lagi on the next entryy yang takk tauu lagi bilaa. Bilaa aku free, aku hadap laa yeee.
p/s ; Al-fatihah untuk classmate aku, Atira, as atok die meninggal semalam.
Setelah sekian lama, baru aku terasa. HAHA ok ok tu semua alasan. Tapi, seriously, memang dah lamaa tk update, tk bersosial dekat FB MS YM semuaa. Tk banyak benda yg nak dikongsikan. Tk byk benda nk diceritakann. *sigh*
Aku sekarang, dah makin busy. Sejujurnya busy gile sampai balik bilik masa bila aku nk tidur jee. Class dah memang pack this sem. 8-6 tak macam pecah pale otak pulakk semua sbject aku nk pulun ingat semua jadah haram tuu. Dengan assignments yang dah beratur bersepah nak aku hadap next month. Quiz lagii, test lagii. Dush dushh. Dengan makan tk on time, tk macam sehari sekali jee plak aku makan, HAHA. Sem pendek ni, memang sem yang sesuai utk kuruskan badann HAHAHA sila gelakk guling2 yaw! Dengan tk cukup tdo, sampai mata lebam masuk kelas, classmate semua tanya dobot kauu kenape, tk sehat eh weyy, tk cukup tdo ke ape niee woi.. Dengan badan aku dah tk betul, bila waktu malam, da landing baekk punya atas katil susun bantal keliling semuaa, dan dan mata tk bolehh nk pejam, badan tibatiba panasss, stok masak air untuk makan meggi, dush dushh. Dalaman yang tk sehatt, luaran super duper ok je nampakk.
--
Tapi ni laa hidup kan? Hadap je apa jadi depan mata, masa depann. Ni pun, aku ada kat uma. Kalau tk, entah bila lagii aku dapat update dan ade kat rumahh. Ni laa masa aku malas2an kat rumah. Online sekejap2, tapi byk kali HAHAHA. Next week ade aktiviti, kang kad merah tk penuh dengan cop tk dpt kolej plak aku nanti lagi tambah haru hidup akuu duk luar. Dengan nak cari rumah, dengan nak ade transport, dengan nak beli barang dapur semua apa jadahhh, haishh
--
Semalam, aku dapat text dari mantan exco IRAMA.
' Salam kepada semua exco IRAMA. Ada berita baik! Alhamdulilah, persatuan kita telah berjaya dapat JOHAN PERSATUAN TERBAIK UITM MALAYSIA tahun ni. Kita dapat kalahkan JPK KOLEJ PERINDU SHAH ALAM (tempat kedua) dan MPP UITM (tempat ketigaa). Kita telah berjaya membawa pulang wang tunai RM1,000, pingat dan sijil. So, sekarang atas bahu kita untuk kekalkan prestasi IRAMA kawankawan. :) '
--
Sekarang, aku one of the exco of IRAMA. Islamic Rythym and Management, UiTM Johor. Aku as Exco Multimedia, Publisiti & Informasi. HAHA ok ok sila gelakk. Grr, Aku tk sepandai kauu nk edit2 gambar bg cantek semuaa, aku tk mcm kauu nk guna kamera DSLR yang gedabak tu semuaa bg effect cantek, gambar cun ape jadah semuaa. Tapi aku dalam proses pembelajaran. So, siapa2 yang mahir dan expert semua tuu, sila bgtauu aku, aku hadap kauu. Ok. Aku belajar dengan kauu, aku dah mahir, Mc Flurry oreo aku hadapkan depan kauu HAHA ni janji okeee.
Awalawal bulan nie, memang busy gilee. Dengan AGM, dengan program kolej ladies night laa ape semuaa, dengan yaasin wingg, denga SUKOL semuaa, dengan PPP, MPKP semuaaa, dengan ROADSHOW semuaa, woahh. Busy, memangg busyy HAHAH. ayat macam aku sorang yang busyy kan, ok takk, semua orang busyyy, semua orangg penat, dan semuaa orang kena hadap. Kan kan kann ;) So, all the best untuk semua oranggggg! ;)
Sem ni, study aku tk bleyy skip. Kne keep on study, sikit pun jadi laa. As long as tk tinggal langsung buku tuu. Fyi, aku sangat tk berminat dalam melakukan nota2 kecik. Aku malas, aku tk suka, aku tk reti semua nya tk laa. Setakat reminder notes, tulis assgnment ape bila due date nk kena anta bley laa aku tulis tampal depan board macam tu jee. Aku bukan kaki library yang memang stok muka duk library setiap balik kelas, free time, after class wat discussion semuaa. I am not that type.
Subject dis sem, macam best ECO QMT. Kira2 tu semua, memang menggodaa. Sbjct basic, BEL CTU, lecturer ok ok sahajaaa. BEL laa paling terbaekk, HAHA. Lecturer yang penuh dengan expressions. Sumpah, comel doe. OMK = Ohh Mak Kauu! :) KO, kekeluargaan islam, fuhhh terasa macam da nak kawin pulakk dah haaa HAHA ok dah, dah dahh merepekk.
Third language, kena amik this sem, and aku amek keputusan untukk amek BAHASA ARAB as third language dalam course akuuu. Mulamula memang nak ingat amek BAHASA MANDARIN bg lepas kuar uitm boleh cakap cina, cong-ceng cong-ceng, TAPIIIIII, apakan dayaaa, HAHA. Aku fikir, bg aku further ARAB je laa as aku pun ada basic laa jugakk sikit2 dan dan dulu aku ade skola agama kejappp. Kang kalau amek MANDARIN dengan tk dee basic semuaa, tk macam apa pulakk aku nak ber-bahasa mandarinnn, HAHAH. Lagi lintang pukang aku punya speaking, listening ngan writing test. ARAB, boleyy tahan lagiii as ARAB pun bahasaa AL-QURAN kannn, so aku teruskan dengan BAHASA ARAB jee laaaa. Okayyy.
Lecturer semuaa, so far okayy okayy sahajaaa. Tak dee yang scaryy macam sem lepas, HAHA. tk de laa, semuaa okayy. Pandai2 laa kauu ayat lecturer masing2 bg layan kauu baek2, penuh kasih sayangg semuaa, okayyy. Good luck! Classmates, semuaa muka2 sama macam sem lepass, malas nk tukar2 group, duk jee diam2 dalam group yang samaaa as ktorg pun semuanya okayy sahajaaaa. Aku bleyy keep on dengan siapa2 puuunnnnn. And hope friendship tuu akan okayy tak hadap apaapa masalahhhh.
--
Setakat ni je dulu aku punya updatee HAHAA. Jumpa lagi on the next entryy yang takk tauu lagi bilaa. Bilaa aku free, aku hadap laa yeee.
p/s ; Al-fatihah untuk classmate aku, Atira, as atok die meninggal semalam.
Jan 9, 2010
Tinggal Kenangan
Semalam, Syazana kawan aku, call.
S - Syazana. F - Fifa.
S - Faaa, awak kat mana?
F - Owg otw balik Nilai, asal niee?
S - Kte nak bgtau awak niee, Suhaimi (meng) dah meninggal.
F - Apeee? (Ter-jerit sikit dalam bus)
S - Meng dah meninggal, accident kat PD. Esok kebumi.
F - Ohh, ok. (speechless). Ape2, owg txt awak k.
---
Ajal maut di tangan Tuhan kan? Macam ni laa jadinya. Takk disangka, takk diduga, takk percaya, keadaan jadi macam sekarang. Secara jujurnya, aku macam takk percaya. Aku drive ke Semarak, angkat budak2 nie. Pergi ke rumah atok arwah. Aku nampak jenazah dihantar sampai ke liang lahad, sampai laa ke abis bacaan talkin & doa. Aku masih speechless. Takk tau nak cakap macam mana.
--
Arwah accident, semalam, hari Jumaat. Dekat Lukut, PD. Dilanggar lari, oleh sebuah kereta yang takk dapat dikenal pasti identitinya. Meninggal di tempat kejadian.
Arwah, aku kenal masa aku darjah satu. Kat SK Batang Benar. Dan sampai laa belajar kat SMK Taman Semarak, aku kenal die lagii. Aku masih kawan dengan die lagii. Baru 2 minggu lepas, sebelum aku balik ke Segamat, aku memang ade terserempak dengan arwah. Aku pandang die, die pandang aku. Aku lambai tangan ke dia, dan dia senyum. Aku pecut terus sebab umi nak guna kereta masa tu, nak keluar. Dan hari ni, tadi, aku nampak die. Arwah dah di-kafankan.
--
Jenazah sampai dalam pukul 11 macam tu dari Hospital Port Dickson. Arwah mempunyai susuk tubuh yang agak kecik dan arwah agak rendah orangnya. Bila pakcik2 tu bawak masuk ke dalam ruang tamu, keadaan senyap sunyi. Diletakkan jenazah mengadap kiblat. Ibu dan adikberadik arwah, kelilingi jenazah. Dibuka perlahan2, ikatan. Pucat.. Pucat yang amat sangat, dengan mata yang sedikit terbukaa. Luka dan lebam terserlah pada wajah arwah.
Aku duduk di sisi jenazah bersama dengan kawan2 yang lain. Satu persatu aku tengok. Lihat.
Mula2, bila sesi tengok arwah (cium semua tuu), buat kali terakhir. Sumpah, hati aku sangat sayu. Sayu nak memandang keluarga arwah. Takk sampai hati rasanya, melihat seorang ibu meratap pemergian anak sayangnya itu, pergi buat selama2nya. Satu persatu.
Mula2, ibu arwah. Mengesat air mata yang tak berhenti, cuba bertahan untuk tidak menangis. Tidak mahu ada air mata pada wajah si jenazah. Kuatkan diri mencium anaknya buat kali terakhir. Dipesan lagi kepada arwah,
''Amyy.. Jage diri ye sayang.. Tunggu mak datang kat sana yee.."
Aku menangis.
Giliran kakaknya yang pertama, berhenti menangis. Diusap2 rambut si arwah. Tangannya menggigil cuba untuk memegang kepala arwah dengan kasih sayang. Dicium satu persatu wajah arwah. Di dahi, di pipi kiri dan kanan si arwah.
"Amyy.. Sayang akak.."
Aku menangis.
Giliran kakaknya yang kedua, tersedu2 menangis. Menahan sebak pun ye jugakk. Dilap air mata dengan hujung lengan baju. Dicium pipi kiri kanan arwah.
"Amy...."
Aku menangis.
Kakak yang ketiga, kuatkan diri. Menangis, tetapi tidak macam kakak2nya yang lain. Cium pipi kanan, usap2 rambut arwah, terus berlari dan berdiri di belakang ibunya.
Aku menangis.
Adik arwah, yang betul2 bawah si arwah. Dipegang tangan si arwah, mengelap air mata dengan hujung selendangnya. Mata dah bengkak. Berhenti menangis. Cium pipi kiri dan kanan arwah.
Aku menangis.
Adik arwah yang kedua, lelaki. Agak rapat dengan arwah. Mukanya, sumpah seiras macam arwah. Aku sayu nk memandangnya. Dia menangis, tersedu2. Ibunya lap air mata, dan terus dia cium arwah abangnya tuu. Cium di dahi yang agak lama, ditarik ibunya takut dia apa2kan jenazah.
Aku menangis.
Adik arwah yang ketiga, lelaki. Muka, yang ini, sebiji macam arwah. Dengan badannya, dengan bentuk mukanya yang lonjong macam arwah, rambut yang lebih kurang sama potongannya, kecik. Menangis, Cium di pipi kiri dan kanan arwah, duduk di tepi jenazah sambil memanggil.
"Amy.."
Aku menangis.
Adik arwah yang paling kecil, perempuan. Lingkungan 3 4 tahun barangkali. Tidak menangis, tetapi, dicium arwah tu, umpama tidak mahu melepaskannya pergi. Terus duduk di pangkuan ibunya. Ibunya memeluk si adik, sekuatnya. Menangis.
Aku menangis.
''Amyy, anak makk.. Jage diri ye sayangg... Mak datang nanti.."
Aku menangis.
Aku yang berada di sisi arwah, hanya mampu memandang raut wajah arwah, yang pucat, yang ada luka di dahi, di bibir, di keningnyaa. Sayu. Aku menangis. Teringat kenangan lama2 sewaktu kami ada luangkan masa bersama.
--
Selepas selesai sesi penghormatan buat kali terakhir, jenaah dihantar ke masjid, untuk solat jenazah. Aku dan kawan2 yang lain, tunggu di kawasan perkuburan.
--
Liang lahad sudah dibuka, tinggal tunggu jenaza sahaja untuk disemadikan. Jenazah di bawak masuk oleh beberapa orang yang pakar dalam bidang itu, pegang dengan penuh berhati2 si jenazah. Dibuka ikatannya, diletakkan papan. Ditimbus dengan tanah.
Aku menangis.
Bacaan talkin dimulakan, bacaan doa disudahkan. Bermual sesi menyiram air mawar, serta bungabungaan. Dimulakan dengan ibu arwah. Menangis terus.
"Amyy.. Tunggu mak, ye nakk. Makk datang temankan amy nanti.."
Aku menangis. Sayup rasa hatiku mendengar kata2nya ituu.
Kemudian, adikberadik yang lain, dan yang terakhir, si ayah. Menabur bunga ke atas pusara arwah, disiram dengan air mawar. Selesai sudah semuanyaa. Selesai.
---
Aku melihat satu persatu proses pengebumian yang berlangsung. Berada dekat dengan arwah untuk saatsaat terakhir. Aku terharu. Aku sedih. Aku menangis.
--
Ya Allah Ya Tuhanku, kauu tempatkanlah arwah dalam golongan orang2 yang beriman. Dan semoga rohnya dicucuri rahmat hendaknyaa.
Kini, tinggal kenangan.
Al-Fatihah buat, arwah Suhaimi bin Sajuli. Dan takziah buat keluarganya. Semoga dapat menempuh hari yang mendatang dengan penuh kesabaran.
Ripped off,
Suhaimi Sajuli.
S - Syazana. F - Fifa.
S - Faaa, awak kat mana?
F - Owg otw balik Nilai, asal niee?
S - Kte nak bgtau awak niee, Suhaimi (meng) dah meninggal.
F - Apeee? (Ter-jerit sikit dalam bus)
S - Meng dah meninggal, accident kat PD. Esok kebumi.
F - Ohh, ok. (speechless). Ape2, owg txt awak k.
---
Ajal maut di tangan Tuhan kan? Macam ni laa jadinya. Takk disangka, takk diduga, takk percaya, keadaan jadi macam sekarang. Secara jujurnya, aku macam takk percaya. Aku drive ke Semarak, angkat budak2 nie. Pergi ke rumah atok arwah. Aku nampak jenazah dihantar sampai ke liang lahad, sampai laa ke abis bacaan talkin & doa. Aku masih speechless. Takk tau nak cakap macam mana.
--
Arwah accident, semalam, hari Jumaat. Dekat Lukut, PD. Dilanggar lari, oleh sebuah kereta yang takk dapat dikenal pasti identitinya. Meninggal di tempat kejadian.
Arwah, aku kenal masa aku darjah satu. Kat SK Batang Benar. Dan sampai laa belajar kat SMK Taman Semarak, aku kenal die lagii. Aku masih kawan dengan die lagii. Baru 2 minggu lepas, sebelum aku balik ke Segamat, aku memang ade terserempak dengan arwah. Aku pandang die, die pandang aku. Aku lambai tangan ke dia, dan dia senyum. Aku pecut terus sebab umi nak guna kereta masa tu, nak keluar. Dan hari ni, tadi, aku nampak die. Arwah dah di-kafankan.
--
Jenazah sampai dalam pukul 11 macam tu dari Hospital Port Dickson. Arwah mempunyai susuk tubuh yang agak kecik dan arwah agak rendah orangnya. Bila pakcik2 tu bawak masuk ke dalam ruang tamu, keadaan senyap sunyi. Diletakkan jenazah mengadap kiblat. Ibu dan adikberadik arwah, kelilingi jenazah. Dibuka perlahan2, ikatan. Pucat.. Pucat yang amat sangat, dengan mata yang sedikit terbukaa. Luka dan lebam terserlah pada wajah arwah.
Aku duduk di sisi jenazah bersama dengan kawan2 yang lain. Satu persatu aku tengok. Lihat.
Mula2, bila sesi tengok arwah (cium semua tuu), buat kali terakhir. Sumpah, hati aku sangat sayu. Sayu nak memandang keluarga arwah. Takk sampai hati rasanya, melihat seorang ibu meratap pemergian anak sayangnya itu, pergi buat selama2nya. Satu persatu.
Mula2, ibu arwah. Mengesat air mata yang tak berhenti, cuba bertahan untuk tidak menangis. Tidak mahu ada air mata pada wajah si jenazah. Kuatkan diri mencium anaknya buat kali terakhir. Dipesan lagi kepada arwah,
''Amyy.. Jage diri ye sayang.. Tunggu mak datang kat sana yee.."
Aku menangis.
Giliran kakaknya yang pertama, berhenti menangis. Diusap2 rambut si arwah. Tangannya menggigil cuba untuk memegang kepala arwah dengan kasih sayang. Dicium satu persatu wajah arwah. Di dahi, di pipi kiri dan kanan si arwah.
"Amyy.. Sayang akak.."
Aku menangis.
Giliran kakaknya yang kedua, tersedu2 menangis. Menahan sebak pun ye jugakk. Dilap air mata dengan hujung lengan baju. Dicium pipi kiri kanan arwah.
"Amy...."
Aku menangis.
Kakak yang ketiga, kuatkan diri. Menangis, tetapi tidak macam kakak2nya yang lain. Cium pipi kanan, usap2 rambut arwah, terus berlari dan berdiri di belakang ibunya.
Aku menangis.
Adik arwah, yang betul2 bawah si arwah. Dipegang tangan si arwah, mengelap air mata dengan hujung selendangnya. Mata dah bengkak. Berhenti menangis. Cium pipi kiri dan kanan arwah.
Aku menangis.
Adik arwah yang kedua, lelaki. Agak rapat dengan arwah. Mukanya, sumpah seiras macam arwah. Aku sayu nk memandangnya. Dia menangis, tersedu2. Ibunya lap air mata, dan terus dia cium arwah abangnya tuu. Cium di dahi yang agak lama, ditarik ibunya takut dia apa2kan jenazah.
Aku menangis.
Adik arwah yang ketiga, lelaki. Muka, yang ini, sebiji macam arwah. Dengan badannya, dengan bentuk mukanya yang lonjong macam arwah, rambut yang lebih kurang sama potongannya, kecik. Menangis, Cium di pipi kiri dan kanan arwah, duduk di tepi jenazah sambil memanggil.
"Amy.."
Aku menangis.
Adik arwah yang paling kecil, perempuan. Lingkungan 3 4 tahun barangkali. Tidak menangis, tetapi, dicium arwah tu, umpama tidak mahu melepaskannya pergi. Terus duduk di pangkuan ibunya. Ibunya memeluk si adik, sekuatnya. Menangis.
Aku menangis.
''Amyy, anak makk.. Jage diri ye sayangg... Mak datang nanti.."
Aku menangis.
Aku yang berada di sisi arwah, hanya mampu memandang raut wajah arwah, yang pucat, yang ada luka di dahi, di bibir, di keningnyaa. Sayu. Aku menangis. Teringat kenangan lama2 sewaktu kami ada luangkan masa bersama.
--
Selepas selesai sesi penghormatan buat kali terakhir, jenaah dihantar ke masjid, untuk solat jenazah. Aku dan kawan2 yang lain, tunggu di kawasan perkuburan.
--
Liang lahad sudah dibuka, tinggal tunggu jenaza sahaja untuk disemadikan. Jenazah di bawak masuk oleh beberapa orang yang pakar dalam bidang itu, pegang dengan penuh berhati2 si jenazah. Dibuka ikatannya, diletakkan papan. Ditimbus dengan tanah.
Aku menangis.
Bacaan talkin dimulakan, bacaan doa disudahkan. Bermual sesi menyiram air mawar, serta bungabungaan. Dimulakan dengan ibu arwah. Menangis terus.
"Amyy.. Tunggu mak, ye nakk. Makk datang temankan amy nanti.."
Aku menangis. Sayup rasa hatiku mendengar kata2nya ituu.
Kemudian, adikberadik yang lain, dan yang terakhir, si ayah. Menabur bunga ke atas pusara arwah, disiram dengan air mawar. Selesai sudah semuanyaa. Selesai.
---
Aku melihat satu persatu proses pengebumian yang berlangsung. Berada dekat dengan arwah untuk saatsaat terakhir. Aku terharu. Aku sedih. Aku menangis.
--
Ya Allah Ya Tuhanku, kauu tempatkanlah arwah dalam golongan orang2 yang beriman. Dan semoga rohnya dicucuri rahmat hendaknyaa.
Kini, tinggal kenangan.
Al-Fatihah buat, arwah Suhaimi bin Sajuli. Dan takziah buat keluarganya. Semoga dapat menempuh hari yang mendatang dengan penuh kesabaran.
Ripped off,
Suhaimi Sajuli.
Jan 3, 2010
Semester 02
Haaa, ok ok. Dah lama takk update blog sebab takk sempat dan juga malas.
--
Sekarang, berada di Segamat. Sudah kembali ke rutin harian lama. Bangun pagi, breakfast milo+oat satu cawan, tegangtegang katil bagi kemas, ok ok laa. Kelas pagi bersepah, 3 hari berderet kelas kul 8-10. Ni, first week, ringan2 je, entah lecturer masuk entah tidakk. Haishh.
Badan nak demam demam lately, kejap panas, kejap sejuk, aku pun takk tauu asal. Batuk dah memang non-stop every night. Selesema, to the max tisu bersepah keliling katil, takk macam apa pulakk laa kann.
Ok, kolej. Alhamdulillah, dapat. Still bilik lama. Intan, 132A. Jemput datang! Bersyukur ah jugakk, sebab bilik lama tu memang best, bukan best sebab apa, maksud aku ade privacy. Takk de laa se-sempit, se-crowded bilik 4 orang. Bilik aku yang sem ni, 2 orang. Ahaa. Takk sempat nak ambil gambar wat stok bilik paling kemas && cantik && luas && bagus, kolej intan. Ceh cehh, *perasan* Ok, sila jangan mara. Saya bergurau senda sahajaa.
Roomate macam ok jee. Degree Finance, Part 05(final). Sopan sopan jee. Ahaa. Roomate lama pindah belakang. Rindu sial kat mak cikk tuu. Membebel 24/7 tanpa henti. Tengoktengok movie samasama, makan samasama. Ish! Rindu rindu rindu!!
--
Pak cik tua = superman, masih setia menemani aku membebel 24/7. Ter-hutang mcflurryy, as ktorang bet, Man Utd menang, and Arsenal kalahh. At last, Man Utd vs Leeds Utd, end up dengan 1-0. Man Utd, kalah. Lepas tu, Arsenal vs West Ham, Arsenal menang, 2-1 ke atas West Ham. Ok dah. Takk de kaitan.
--
Update later. Tengah takk de feeling nk menge-post entry.
--
Sekarang, berada di Segamat. Sudah kembali ke rutin harian lama. Bangun pagi, breakfast milo+oat satu cawan, tegangtegang katil bagi kemas, ok ok laa. Kelas pagi bersepah, 3 hari berderet kelas kul 8-10. Ni, first week, ringan2 je, entah lecturer masuk entah tidakk. Haishh.
Badan nak demam demam lately, kejap panas, kejap sejuk, aku pun takk tauu asal. Batuk dah memang non-stop every night. Selesema, to the max tisu bersepah keliling katil, takk macam apa pulakk laa kann.
Ok, kolej. Alhamdulillah, dapat. Still bilik lama. Intan, 132A. Jemput datang! Bersyukur ah jugakk, sebab bilik lama tu memang best, bukan best sebab apa, maksud aku ade privacy. Takk de laa se-sempit, se-crowded bilik 4 orang. Bilik aku yang sem ni, 2 orang. Ahaa. Takk sempat nak ambil gambar wat stok bilik paling kemas && cantik && luas && bagus, kolej intan. Ceh cehh, *perasan* Ok, sila jangan mara. Saya bergurau senda sahajaa.
Roomate macam ok jee. Degree Finance, Part 05(final). Sopan sopan jee. Ahaa. Roomate lama pindah belakang. Rindu sial kat mak cikk tuu. Membebel 24/7 tanpa henti. Tengoktengok movie samasama, makan samasama. Ish! Rindu rindu rindu!!
--
Pak cik tua = superman, masih setia menemani aku membebel 24/7. Ter-hutang mcflurryy, as ktorang bet, Man Utd menang, and Arsenal kalahh. At last, Man Utd vs Leeds Utd, end up dengan 1-0. Man Utd, kalah. Lepas tu, Arsenal vs West Ham, Arsenal menang, 2-1 ke atas West Ham. Ok dah. Takk de kaitan.
--
Update later. Tengah takk de feeling nk menge-post entry.
Dec 25, 2009
Tadika
Ni nak cerita nie. Banyak cerita nie, get ready oke! Woahhh!
--
Masa kecik2 dulu, umur dalam lingkungan 2 3 tahun, ummi cerita. Aku penah makan ubat nyamuk, ngamuk takk dapat susu punya pasal. Kena hempap dengan almari bagai. Panjat almari sebab die macam bertingkat tingkat. Tinggi, nak amik mainan kat atas almari tuu.
--
Masa umur 4 5 tahun macam tu, ummi cerita. Aku dulu diam je, tenang2 jeh. Takk banyak cakap. Ummi rajin belikan dress, dress takk berlengan. Nampak ketiak macam tuu. HAHA. Bawah kembang. Alaa yang dulu2 tuu. Ikat pakai tali kat bahu tuu.
Tadika dulu kat Tadika XYZ, dekat ngan rumah laa. Pakai baju kotak2, skirt paras lutut, warna merah putih. Ummi takk daftarkan dekat Tabika Kemas tuu, sebab jauh katanya. Tapi, memang best laa zaman tadika.
Dulu2, masa dah 5 tahun. Pagi2 nak g sekolah laa kan, bawak bekal. Tupperware dengan botol air yang ada tali tuu, sambil bawak beg galas empat segi. Kaler biru, takk sure jenama apa. HAHA. Sumpah, comel. Cewwah! Lepas tuu, dalam kelas tu, ade laa sesi swimming. Setiap hari Rabu takk silap, setting dah cantik. Prepare swimming suit dalam bag, ade plastik, nanti get ready baju dah basah nak bawak balik macam mana, kan?
Teacher aku dulu sayang aku lebih. Kemain. Aku bukan kaki-bodek dalam kelas oke, tp, teacher tu, memang suka ah dengan aku, *perasan*. Tapi, kenyataan. HAHA. Sila jeles. Kalau swimming session tu, aku dulu laa yang dapat masuk kolam. Lpeas tuu, baru budak2 lain. Heh. Kalau exam, markah memang bagusbagus jee dapat. Selalu laa dapat star dalam buku kalau buat homework cantikcantik.
Masa zaman tadika, senyap jee dalam kelas. Steady lagii, tk macam budak2 lain. Pagipagi dah bising, nangis tak nak g sekolah. Takk boleh tinggal laa, macam2 hal lagii. Nak mak ngan ayah ade kat sebelah laa. Haishh!
--
Aku ingat lagi kawankawan zaman tadika, dan aku rasa, sampai sekarang aku kawan dengan dorang lagii. Masa tadika laa, aku kenal Kajendran, Mark Philip, Lucy, Eng Yuen, Nurul dan dll. Kebanyakkan mem aku masa tadika, Chinese and Indian.
Kecik2 dulu da ade crush dengan budak Punjabi, bukan main taste aku. Haha. Tarenjit Singh nama beliauu. Semalam aku jumpa die dengan family die, dah hensem dah weyy. Badan da mantap, tinggi da cantek, mata die, chocholate. Cantikk weyy! Tergoda i, HAHA. Mummy die ajak datang rumah. Sekarang stay kat Singapore. Ehem ehem.
--
Tadi ummi cerita, anak jiran tadika dah ade handphone. Bukan hp mainan, betul2 punya. Pak cik die belikan, ish! Budak zaman sekarang, up-to-date betul. Aku tanye budak tuu.
Aku ; Deq, bukan main kauu ea dah siap ade hp bagai.
Abid ; Alaa, biasa laa tuu. Kecoh laa kak fah nie!
Aku ; Kurang asam punya budak, nanti kauu. Ade ke makwe nak kat kauu, dengan tk de gigi.
Abid ; Eh, tolong sikit. Awek kita cantik tauu, kte dah SMS die dah, nak g ikot kak fahh nie.
* Aku diam *
Ish ish, budak zaman sekarang. Memang berbeza dengan dulu.
--
Aku terkenang zaman aku tadika dulu.
--
Masa kecik2 dulu, umur dalam lingkungan 2 3 tahun, ummi cerita. Aku penah makan ubat nyamuk, ngamuk takk dapat susu punya pasal. Kena hempap dengan almari bagai. Panjat almari sebab die macam bertingkat tingkat. Tinggi, nak amik mainan kat atas almari tuu.
--
Masa umur 4 5 tahun macam tu, ummi cerita. Aku dulu diam je, tenang2 jeh. Takk banyak cakap. Ummi rajin belikan dress, dress takk berlengan. Nampak ketiak macam tuu. HAHA. Bawah kembang. Alaa yang dulu2 tuu. Ikat pakai tali kat bahu tuu.
Tadika dulu kat Tadika XYZ, dekat ngan rumah laa. Pakai baju kotak2, skirt paras lutut, warna merah putih. Ummi takk daftarkan dekat Tabika Kemas tuu, sebab jauh katanya. Tapi, memang best laa zaman tadika.
Dulu2, masa dah 5 tahun. Pagi2 nak g sekolah laa kan, bawak bekal. Tupperware dengan botol air yang ada tali tuu, sambil bawak beg galas empat segi. Kaler biru, takk sure jenama apa. HAHA. Sumpah, comel. Cewwah! Lepas tuu, dalam kelas tu, ade laa sesi swimming. Setiap hari Rabu takk silap, setting dah cantik. Prepare swimming suit dalam bag, ade plastik, nanti get ready baju dah basah nak bawak balik macam mana, kan?
Teacher aku dulu sayang aku lebih. Kemain. Aku bukan kaki-bodek dalam kelas oke, tp, teacher tu, memang suka ah dengan aku, *perasan*. Tapi, kenyataan. HAHA. Sila jeles. Kalau swimming session tu, aku dulu laa yang dapat masuk kolam. Lpeas tuu, baru budak2 lain. Heh. Kalau exam, markah memang bagusbagus jee dapat. Selalu laa dapat star dalam buku kalau buat homework cantikcantik.
Masa zaman tadika, senyap jee dalam kelas. Steady lagii, tk macam budak2 lain. Pagipagi dah bising, nangis tak nak g sekolah. Takk boleh tinggal laa, macam2 hal lagii. Nak mak ngan ayah ade kat sebelah laa. Haishh!
--
Aku ingat lagi kawankawan zaman tadika, dan aku rasa, sampai sekarang aku kawan dengan dorang lagii. Masa tadika laa, aku kenal Kajendran, Mark Philip, Lucy, Eng Yuen, Nurul dan dll. Kebanyakkan mem aku masa tadika, Chinese and Indian.
Kecik2 dulu da ade crush dengan budak Punjabi, bukan main taste aku. Haha. Tarenjit Singh nama beliauu. Semalam aku jumpa die dengan family die, dah hensem dah weyy. Badan da mantap, tinggi da cantek, mata die, chocholate. Cantikk weyy! Tergoda i, HAHA. Mummy die ajak datang rumah. Sekarang stay kat Singapore. Ehem ehem.
--
Tadi ummi cerita, anak jiran tadika dah ade handphone. Bukan hp mainan, betul2 punya. Pak cik die belikan, ish! Budak zaman sekarang, up-to-date betul. Aku tanye budak tuu.
Aku ; Deq, bukan main kauu ea dah siap ade hp bagai.
Abid ; Alaa, biasa laa tuu. Kecoh laa kak fah nie!
Aku ; Kurang asam punya budak, nanti kauu. Ade ke makwe nak kat kauu, dengan tk de gigi.
Abid ; Eh, tolong sikit. Awek kita cantik tauu, kte dah SMS die dah, nak g ikot kak fahh nie.
* Aku diam *
Ish ish, budak zaman sekarang. Memang berbeza dengan dulu.
--
Aku terkenang zaman aku tadika dulu.
Dec 22, 2009
Penghargaan
Woahh. Tajuk macam haram. Ok, let start deal with it.
Penghargaan ada macammacam segi. Entah apa segi pun, kauu fikir laa.
--
Mak bapak kauu, pertama.
Hargai dorang dengan kauu belajar bersungguh-sungguh sampai pointer 4flat flat abes, paling kurang pun bagi DL, dah kira mak bapak kauu berbangga lah, gerenti punyaa.
Kauu tolong mak bapak kat umah, tunjuk budi bahasa baik, stdy dah abes baek, kerja dah abes cantek, mak bapak kauu mesti akan hargai kauu punya. Paling kurang pun, kauu kenang laa jugakk jasa mak bapak kauu bersusah payah dulu, kauu balas super duper dengan kebaikan. Insya Allah, sejuk perut mak kauu mengandung sembilan bulan. Terbaekk punya! Yang penting, kauu ikhlas, jujur.
--
Kawan kauu, kedua.
Paling kurang kauu tunjukkan kauu hargai die pun, kauu bagi hadiah masa besday die. Kalau takk sempat apa pun, kauu dan dan jadi orang pertama yang wish besday die.
Kawan kauu tolong dalam subject kauu agak goyang sikit, bila kauu berjaya dapat A+, dia laa manusia yang paling bahagia sekali aku rasa dalam dunia kalau die memang ikhlas nak tolong kauu berjaya. Kauu rajinrajin laa study dengan die. Paling kurang, DL dalam tangan kalau usaha kauu setimpal dengan apa yang kauu buat. Yang penting, kauu ikhlas, jujur.
--
Dll, (saudara mara, jiran tetangga), ketiga.
Paling baik pun, kauu hargai mereka, kauu buat kuih karipap, masukkan dalam pinggan, 6 7 biji satu rumah, bagi kat jiran umah depan, kiri, kanan, belakang, kauu dah kira hargai dorang laa tuu. Yang penting kauu ikhlas, jujur.
Anak anak dorang buat riot kat umah kauu, tunggang terbalik kauu punya tilam bantal selimut semua, kauu baik baik g anta dorang balik, pinpin tangan, selamat sampai depan umah, kauu dikira baik laa tu.
--
Diri kauu sendiri, keempat.
Kauu tulis katakata semangat depan meja study kauu, supaya kauu lebih bersemangat untuk buat yang lebih baik dari yang lepas untuk masa yang akan datang, kauu dah dikira hargai ah jugakk diri kauu atas perjuangan yang kauu nak hadap. Study sampai lebam, ingat mak bapak semua, kauu dah dikira hargai diri kauu laa tuu.
Belanja diri sendiri pakai duit kauu sendiri, untuk buat kauu rasa bahagia, tu dah kira kauu hargai diri kauu laa tuu. Nak bagi hati kauu berbunga riang, kauu bahagiakan diri kauu dulu, lepas tuu baru orang lain.
Paling apa pun, kauu korbankan cinta jiwa raga kauu (kalau ada), untuk orang lain. Kauu bagi orang lain masuk line bila kauu dapat tauu ade orang lain yang dah singgah dalam hati bf/gf kauu dulu.
--
Aku dah tak tauu macam mana nak cakap. Apa aku cerabih kat atas tu, aku takk tauu laa kauu faham ke takk, tapi yang pasti aku nak bagitauu.
Rajinrajin laa kauu hargai orang sekeliling kauu, walau jahat macam mana sekali pun, kauu hargai laa. Aku gerenti, kauu mesti dapat ganjaran sebaliknya. Paling kurang pun, kauu dibelanja McD ape kejadah tu semua, masa kauu happy dan masa orang nakk happykan kauu.
-- HARGAI ORANG SEKELILING KAUU. YANG PENTING KAUU IKHLAS, JUJUR. KAUU MESTI DAPAT SETIMPAL DENGAN APA YANG KAUU BUAT. :)
Penghargaan ada macammacam segi. Entah apa segi pun, kauu fikir laa.
--
Mak bapak kauu, pertama.
Hargai dorang dengan kauu belajar bersungguh-sungguh sampai pointer 4flat flat abes, paling kurang pun bagi DL, dah kira mak bapak kauu berbangga lah, gerenti punyaa.
Kauu tolong mak bapak kat umah, tunjuk budi bahasa baik, stdy dah abes baek, kerja dah abes cantek, mak bapak kauu mesti akan hargai kauu punya. Paling kurang pun, kauu kenang laa jugakk jasa mak bapak kauu bersusah payah dulu, kauu balas super duper dengan kebaikan. Insya Allah, sejuk perut mak kauu mengandung sembilan bulan. Terbaekk punya! Yang penting, kauu ikhlas, jujur.
--
Kawan kauu, kedua.
Paling kurang kauu tunjukkan kauu hargai die pun, kauu bagi hadiah masa besday die. Kalau takk sempat apa pun, kauu dan dan jadi orang pertama yang wish besday die.
Kawan kauu tolong dalam subject kauu agak goyang sikit, bila kauu berjaya dapat A+, dia laa manusia yang paling bahagia sekali aku rasa dalam dunia kalau die memang ikhlas nak tolong kauu berjaya. Kauu rajinrajin laa study dengan die. Paling kurang, DL dalam tangan kalau usaha kauu setimpal dengan apa yang kauu buat. Yang penting, kauu ikhlas, jujur.
--
Dll, (saudara mara, jiran tetangga), ketiga.
Paling baik pun, kauu hargai mereka, kauu buat kuih karipap, masukkan dalam pinggan, 6 7 biji satu rumah, bagi kat jiran umah depan, kiri, kanan, belakang, kauu dah kira hargai dorang laa tuu. Yang penting kauu ikhlas, jujur.
Anak anak dorang buat riot kat umah kauu, tunggang terbalik kauu punya tilam bantal selimut semua, kauu baik baik g anta dorang balik, pinpin tangan, selamat sampai depan umah, kauu dikira baik laa tu.
--
Diri kauu sendiri, keempat.
Kauu tulis katakata semangat depan meja study kauu, supaya kauu lebih bersemangat untuk buat yang lebih baik dari yang lepas untuk masa yang akan datang, kauu dah dikira hargai ah jugakk diri kauu atas perjuangan yang kauu nak hadap. Study sampai lebam, ingat mak bapak semua, kauu dah dikira hargai diri kauu laa tuu.
Belanja diri sendiri pakai duit kauu sendiri, untuk buat kauu rasa bahagia, tu dah kira kauu hargai diri kauu laa tuu. Nak bagi hati kauu berbunga riang, kauu bahagiakan diri kauu dulu, lepas tuu baru orang lain.
Paling apa pun, kauu korbankan cinta jiwa raga kauu (kalau ada), untuk orang lain. Kauu bagi orang lain masuk line bila kauu dapat tauu ade orang lain yang dah singgah dalam hati bf/gf kauu dulu.
--
Aku dah tak tauu macam mana nak cakap. Apa aku cerabih kat atas tu, aku takk tauu laa kauu faham ke takk, tapi yang pasti aku nak bagitauu.
Rajinrajin laa kauu hargai orang sekeliling kauu, walau jahat macam mana sekali pun, kauu hargai laa. Aku gerenti, kauu mesti dapat ganjaran sebaliknya. Paling kurang pun, kauu dibelanja McD ape kejadah tu semua, masa kauu happy dan masa orang nakk happykan kauu.
-- HARGAI ORANG SEKELILING KAUU. YANG PENTING KAUU IKHLAS, JUJUR. KAUU MESTI DAPAT SETIMPAL DENGAN APA YANG KAUU BUAT. :)
Dec 19, 2009
kawan
Keadaan dah semakin stabil, aku kembali ke mood asal.
Mood ; steady && diam.
--
Aku terfikir sesuatu masa aku nak post entry ni tadi.
Kalau nak tipu kawan kauu, jangan laa sampai kantoi. Pandai2 laa cover.
Itu kalau kauu rasa kawan kauu dah memang takk berguna langsung.
Kalau nak ada kawan, jangan laa sesekali kauu tipu kawan kauu.
Kalau kauu jujur, perhubungan tu akan jadi lebih lancar dari biasa walaupun kauu menolak apa yang kawan2 kauu nak kauu buat. Tapi, jangan laa sesekali kauu tipu kawan kauu.
Setiap kali aku fikir pasal kawan2 aku,
aku mesti ingat macam2 menda. Yang happy, yang sedih, yang sederhana, macam2 aku fikir.
Hidup aku takk kan sesempurna sekarang, kalau aku takk de kawan2 yang macam aku ada sekarang.
Kauu rasa, macam mana?
Kawan tu, penting atau takk? Bagi aku, kawan sangat penting.
Sebab, kalauu takk de kawan, takk kan kauu nak hidup sorang2 jep. Kalau kauu memang bahagia buat macam tu, ok laa. Teruskan, aku doakan kauu bahagia.
--
Jangan kauu siasiakan kawan yang kauu ada, sebab, bila dah kawan tu dah takk de,
kalau kauu jumpa pengganti pun, kawan yang baru kauu jumpa tu, mesti takk kan sama dengan kawan yang kauu dah ada dulu yang dah pergi tuu.
**
I love my friends, how about youuu?
Mood ; steady && diam.
--
Aku terfikir sesuatu masa aku nak post entry ni tadi.
Kalau nak tipu kawan kauu, jangan laa sampai kantoi. Pandai2 laa cover.
Itu kalau kauu rasa kawan kauu dah memang takk berguna langsung.
Kalau nak ada kawan, jangan laa sesekali kauu tipu kawan kauu.
Kalau kauu jujur, perhubungan tu akan jadi lebih lancar dari biasa walaupun kauu menolak apa yang kawan2 kauu nak kauu buat. Tapi, jangan laa sesekali kauu tipu kawan kauu.
Setiap kali aku fikir pasal kawan2 aku,
aku mesti ingat macam2 menda. Yang happy, yang sedih, yang sederhana, macam2 aku fikir.
Hidup aku takk kan sesempurna sekarang, kalau aku takk de kawan2 yang macam aku ada sekarang.
Kauu rasa, macam mana?
Kawan tu, penting atau takk? Bagi aku, kawan sangat penting.
Sebab, kalauu takk de kawan, takk kan kauu nak hidup sorang2 jep. Kalau kauu memang bahagia buat macam tu, ok laa. Teruskan, aku doakan kauu bahagia.
--
Jangan kauu siasiakan kawan yang kauu ada, sebab, bila dah kawan tu dah takk de,
kalau kauu jumpa pengganti pun, kawan yang baru kauu jumpa tu, mesti takk kan sama dengan kawan yang kauu dah ada dulu yang dah pergi tuu.
**
I love my friends, how about youuu?
Dec 17, 2009
Pemahaman
Hah, nah. Assalamualaikum.
Aku tengah marah nie, dan inilah jadi pada aku bila aku marah, aku duk diamkan, diamkan, ingat mampu laa nak tahan lagii, tapi, tadi entah macam mana, sebelum kuar g dinner, aku dah tk de mood, tk tauu asal, masa dinner, angin still under control, tapi, otw balik rumah, (sudah dinner), aku takk mampu tahan dahh, terkeluar sampai apa aku nak cakap, cuma takk abes lagikk,
aku diamkan, takk bermakna kauu boleh pijak pale aku, buat taik kat muka aku, conteng muka aku pakai arang segala, aku diam, aku boleh sabar, aku tk banyak cakap. tapi, tadi entah kenapa, aku macam hilang kawalan, hilang kawalan, satiap apa yang kauu buat hari ni sangat menyeksa aku, kauu memang, kauu biasa jehh, macam takk de perasaan, buat muka takk bersalah, selamba tenang jehh kauu cakap aku macammacam, tapi, aku diamkan, last2 aku kuatkan tv bila kauu tengah bercakap. kauu balik, aku naik atas, nak tengok tv kat bawah, nak layan Malaysia vs Vietnam pun 20 minit pertama sahaja, kauu bising duk pung pang cakap itu cakap ini, tapi kauu bukan boleh masuk tv ganti Nasriq ke, Syafiq ke, Sobre ke, Aidil ke main tengah padang tu pun, steady2 sudahh, tu pun nasib baik hujan, Astro takk boleh nak on,so aku naik atas layan tv kat bilik ummi, takk guna Astro.
kauu balik bawak makanan, hulur kat aku bila mana aku dah cakap takk nak, jangan laa kacau mood aku, lagi kauu nak paksa, suruh aku makan bende yang aku takk nak makan, aku suruh letak atas meja dan kauu bilang letak laa sendiri, aku diamkan, takk pandang muka kauu, layan Boys Over Flower ape kejadah kat channel 708, (8tv). kauu letak sendiri dah paham aku takk de perasaan nak cakap dengan kauu. ok fine.
tengah dinner, dalam kereta nak g dinner, pung pang pung pang duk cakap itu, duk cakap ini, yang pasti cerita yang takk de kaitan untuk didengar, aku nyanyinyanyi dalam kereta, aku cuba untuk takk menempik dan menahn sabar, memandangkan bila mana bapak aku nasihatkan kauu, kauu duk gelak2, cakap bapak aku macam masuk telinga kanan, keluar telinga kiri kat kepala kauu tuu. aku steady lagikk. aku cuba tahan, ingat balik nak terus masuk bilik kunci on laptop.
--
aku takk tauu laa macam mana nak terangkan situasi aku yang aku rasa aku sangat tensi dah sekarang nak hadap kauu, sumpah! aku tauu kauu darah daging mak bapak aku dan dll lagikk, tapi satu jehh aku mintak wehh, asal kauu faham kondisi sesuatu keadaan, bila mana kauu kena sesuaikan diri, bila mana kauu kene diamkan diri, bila mana kauu konklusikan semua itu sendiri tanpa bercakap dengan siapa2, bila mana kauu tauu apa yang patut kauu buat, apa yang kauu takk patut buat, takk patut cakap, takk patut layankan,
aku sendiri takk faham dan takk tauu macam mana aku nak cakap, nak huraikan, sampai ummi dengan bapak aku syik2 duk cte pasal kauu, macam mana nak membentuk kauu, kalah laa kalau dorang nak fikirkan aku, sebab pikir kauu punya pasal. ni bukan soal jeles ape kejadah tu semua, tapi aku dah muak nak kena dengar,
aku takk faham laa weyy, kauu bertindak kadang2, matang nak mampus, pandai pulak bezakan orang itu macam mana nak kena buat, orang ini macam mana nak kena buat, sedangkan kauu? kauu rasa apa kauu buat semua dah cukup sempurna, dah cukup baik di mata orang lain, dah cukup untuk orang lain sedar akan kewujudan kauu, weyy weyy,
kauu nak cakap anak orang, itu ini, itu ini, kauu nak ajar anak orang, itu ini, itu ini, tapi kauu dah cermin diri kauu? kauu dah cukup sempurna kee untuk kauu cakapkan tentang sesuatu yang aku rasa di luar kawalan/batasan kauu untuk kauu suarakan, memang, memang aku akui kadang2 apa yang kauu katakan tuu ade rasionalnya dan ade tidaknya, tapi, aku tak faham weyy. kauu kadang bertindak, memang cukup matang, kadang kauu bertindak macam budak tadika yang nak kena ulang cakap banyak kali sedangkan umur kauu dah berapa, sedangkann kauu dah macam mana. aku takk mampu nak huraikan dah, aku cukup geram dengan situasi yang aku rasa, this is out of my control, i can't handle it anymore,
aku takk cakap aku baik, tapi, aku mohon jasa baik kauu, kauu kena laa bertindak ikut situsi itu sendiri, takk kan laa semua menda nak kena ajar. kauu dahh besar, umur dah besar panjang, silap hari bulan, dah kena kawin dahh weyy! tapi, aku mintak jasa baik kauu, tolong weyy, tolong sangat2. tolong ubah diri kauu,
aku takk cakap aku sempurna, aku takk cakap yg aku sangat mulia budi pekerti apa kejadah yang positif di bhgian akuu, takk, tapi, tolong sangat2, dalam hal ni, aku kauu ummi dengan ayah yang tauu apa yang aku hadap, aku da cukup bosan nak pendam sorang2, dan ummi pun tauu aku macam mana, bila mana aku diamkan, takk cakap apa2, aku takk setuju laa tuu, dan kebanyakan dalam hal yang melibatkan kauu, aku bertindakk macam tuu, aku bukan berdiri sendiri, bukan niat di hati mau kan yang takk terbaikk utk kauu, tapi, keadaan, situasi yang aku rasa sangat complicated yang sangat takk boleh nak dirungkai,
--
aku dah bosan macam ni, aku kurang ajar, ade sebab, ade alasan, dan kauu? bertindak sebegitu at the wrong time, at the wrong moment, at the wrong person etc. aku takk tauu macam mana nak ubah kauu supaya on what to say, on what to do, on what to think, aku dah takk tauu. orang lain yang pandang kauu, akan pandang dengan sapa kauu duduk memandangkann macam mana perangai kauu di tempat orang, aku takk berniat nak salahkann kauu, bila keadaan dah makin kritikal, yang mana kauu mungkin berperasaan macam nak lari dari rumah sekarang, go ahead, aku takk halang, kauu manusia, ade kebebasan, dan kauu ada hadnya, kebebasan kauu dah melebihi apa yang aku berikan dan aku takk mampu nak tarik balik atas apa yang aku cakap.
aku geram bila mana aku takk dapat nak tolong ummi dengan ayah bila mana kauu kacau aku bercakap dengan ummi dan ayah, bila mana aku cakap, kauu menyampuk, bila mana kauu bahasakan ummi dengan ayah aku ikut suka hati kauu depan orang ramai, bila mana kauu merapu2 depan orang ramai cerita hal ummi dengan ayah aku. bila mana kauu gelak2kan ummi dengan ayah atas apa yang dorang duk cakap! senang cite macam ni, ini periuk nasi ummi dengan ayah aku, kauu jangan campur tangan kalau kauu rasa kedudukan kauu tergugat dek sebab tu, kauu nak buat suka hati kauu, aku takk izinkan, aku takk bagi, aku jelaskan lagi sekali, bukan soal cemburu untuk berada dalam kedudukan kauu, tak langsung bagi aku, bagi aku, apa aku ada, dah cukup dari yang patutnya,
kauu nak pandang aku macam mana, kauu nak menjelikkan aku macam mana rupa, aku takk ksah, tapi jangan kauu usik soal mak bapak aku bila mana mak bapak kauu lepaskan tanggungjawab dorang kat mak bapak aku, aku takk kan benarkan kauu buat macam tuu, asal kauu tahu itu, kauu diam, kauu senyap, aku dah berpuas hati, kauu nak cakap belakang apa cara sekali pun, aku takk ksah, tapi jangan sampai aku buat haruk kat rumah kauu, mengamuk takk tentu pasal duk mengungkit pasal kauu, itu aku takk nak, dan aku masih tauu kedudukan aku untuk bertindak di luar batasan macam tu punya rupa, aku takk kan bagi takk kan izinkan, dan aku sedar aku siapa untuk buat macam tuu pada kauu sebab aku masih fikir aib kauu, keluarga kauu, nama kauu, maruah kauu dan keluarga kauu.
manusia memang ada hati dan perasaan, tapi dalam masa yang sama, manusia tu sendiri kena tahu beza mana baik dan mana buruk untuk takk melukakan mana2 perasaan atau pun hati orang lain, kauu faham konsep ini, kauu diamkan, kauu senyapkan, aku dah berpuas hati, jangan sampai aku bahasakan kauu depan orang ramai lebih dari yang kauu buat kat aku, cakap itu ini, aku takk kan biarkan menda tu jadi, kauu jangan bertindak sampai aku hilang kawalan aku, sekarang, aku baru terlepas cakap sikit, kauu punya bahasa dengan mak bapak aku dah macam apa, kauu belum kena dengan aku lagii, kauu buat, kauu tau laa apa jadi, masa tu dah berperang macam apa dah,
bye!
Aku tengah marah nie, dan inilah jadi pada aku bila aku marah, aku duk diamkan, diamkan, ingat mampu laa nak tahan lagii, tapi, tadi entah macam mana, sebelum kuar g dinner, aku dah tk de mood, tk tauu asal, masa dinner, angin still under control, tapi, otw balik rumah, (sudah dinner), aku takk mampu tahan dahh, terkeluar sampai apa aku nak cakap, cuma takk abes lagikk,
aku diamkan, takk bermakna kauu boleh pijak pale aku, buat taik kat muka aku, conteng muka aku pakai arang segala, aku diam, aku boleh sabar, aku tk banyak cakap. tapi, tadi entah kenapa, aku macam hilang kawalan, hilang kawalan, satiap apa yang kauu buat hari ni sangat menyeksa aku, kauu memang, kauu biasa jehh, macam takk de perasaan, buat muka takk bersalah, selamba tenang jehh kauu cakap aku macammacam, tapi, aku diamkan, last2 aku kuatkan tv bila kauu tengah bercakap. kauu balik, aku naik atas, nak tengok tv kat bawah, nak layan Malaysia vs Vietnam pun 20 minit pertama sahaja, kauu bising duk pung pang cakap itu cakap ini, tapi kauu bukan boleh masuk tv ganti Nasriq ke, Syafiq ke, Sobre ke, Aidil ke main tengah padang tu pun, steady2 sudahh, tu pun nasib baik hujan, Astro takk boleh nak on,so aku naik atas layan tv kat bilik ummi, takk guna Astro.
kauu balik bawak makanan, hulur kat aku bila mana aku dah cakap takk nak, jangan laa kacau mood aku, lagi kauu nak paksa, suruh aku makan bende yang aku takk nak makan, aku suruh letak atas meja dan kauu bilang letak laa sendiri, aku diamkan, takk pandang muka kauu, layan Boys Over Flower ape kejadah kat channel 708, (8tv). kauu letak sendiri dah paham aku takk de perasaan nak cakap dengan kauu. ok fine.
tengah dinner, dalam kereta nak g dinner, pung pang pung pang duk cakap itu, duk cakap ini, yang pasti cerita yang takk de kaitan untuk didengar, aku nyanyinyanyi dalam kereta, aku cuba untuk takk menempik dan menahn sabar, memandangkan bila mana bapak aku nasihatkan kauu, kauu duk gelak2, cakap bapak aku macam masuk telinga kanan, keluar telinga kiri kat kepala kauu tuu. aku steady lagikk. aku cuba tahan, ingat balik nak terus masuk bilik kunci on laptop.
--
aku takk tauu laa macam mana nak terangkan situasi aku yang aku rasa aku sangat tensi dah sekarang nak hadap kauu, sumpah! aku tauu kauu darah daging mak bapak aku dan dll lagikk, tapi satu jehh aku mintak wehh, asal kauu faham kondisi sesuatu keadaan, bila mana kauu kena sesuaikan diri, bila mana kauu kene diamkan diri, bila mana kauu konklusikan semua itu sendiri tanpa bercakap dengan siapa2, bila mana kauu tauu apa yang patut kauu buat, apa yang kauu takk patut buat, takk patut cakap, takk patut layankan,
aku sendiri takk faham dan takk tauu macam mana aku nak cakap, nak huraikan, sampai ummi dengan bapak aku syik2 duk cte pasal kauu, macam mana nak membentuk kauu, kalah laa kalau dorang nak fikirkan aku, sebab pikir kauu punya pasal. ni bukan soal jeles ape kejadah tu semua, tapi aku dah muak nak kena dengar,
aku takk faham laa weyy, kauu bertindak kadang2, matang nak mampus, pandai pulak bezakan orang itu macam mana nak kena buat, orang ini macam mana nak kena buat, sedangkan kauu? kauu rasa apa kauu buat semua dah cukup sempurna, dah cukup baik di mata orang lain, dah cukup untuk orang lain sedar akan kewujudan kauu, weyy weyy,
kauu nak cakap anak orang, itu ini, itu ini, kauu nak ajar anak orang, itu ini, itu ini, tapi kauu dah cermin diri kauu? kauu dah cukup sempurna kee untuk kauu cakapkan tentang sesuatu yang aku rasa di luar kawalan/batasan kauu untuk kauu suarakan, memang, memang aku akui kadang2 apa yang kauu katakan tuu ade rasionalnya dan ade tidaknya, tapi, aku tak faham weyy. kauu kadang bertindak, memang cukup matang, kadang kauu bertindak macam budak tadika yang nak kena ulang cakap banyak kali sedangkan umur kauu dah berapa, sedangkann kauu dah macam mana. aku takk mampu nak huraikan dah, aku cukup geram dengan situasi yang aku rasa, this is out of my control, i can't handle it anymore,
aku takk cakap aku baik, tapi, aku mohon jasa baik kauu, kauu kena laa bertindak ikut situsi itu sendiri, takk kan laa semua menda nak kena ajar. kauu dahh besar, umur dah besar panjang, silap hari bulan, dah kena kawin dahh weyy! tapi, aku mintak jasa baik kauu, tolong weyy, tolong sangat2. tolong ubah diri kauu,
aku takk cakap aku sempurna, aku takk cakap yg aku sangat mulia budi pekerti apa kejadah yang positif di bhgian akuu, takk, tapi, tolong sangat2, dalam hal ni, aku kauu ummi dengan ayah yang tauu apa yang aku hadap, aku da cukup bosan nak pendam sorang2, dan ummi pun tauu aku macam mana, bila mana aku diamkan, takk cakap apa2, aku takk setuju laa tuu, dan kebanyakan dalam hal yang melibatkan kauu, aku bertindakk macam tuu, aku bukan berdiri sendiri, bukan niat di hati mau kan yang takk terbaikk utk kauu, tapi, keadaan, situasi yang aku rasa sangat complicated yang sangat takk boleh nak dirungkai,
--
aku dah bosan macam ni, aku kurang ajar, ade sebab, ade alasan, dan kauu? bertindak sebegitu at the wrong time, at the wrong moment, at the wrong person etc. aku takk tauu macam mana nak ubah kauu supaya on what to say, on what to do, on what to think, aku dah takk tauu. orang lain yang pandang kauu, akan pandang dengan sapa kauu duduk memandangkann macam mana perangai kauu di tempat orang, aku takk berniat nak salahkann kauu, bila keadaan dah makin kritikal, yang mana kauu mungkin berperasaan macam nak lari dari rumah sekarang, go ahead, aku takk halang, kauu manusia, ade kebebasan, dan kauu ada hadnya, kebebasan kauu dah melebihi apa yang aku berikan dan aku takk mampu nak tarik balik atas apa yang aku cakap.
aku geram bila mana aku takk dapat nak tolong ummi dengan ayah bila mana kauu kacau aku bercakap dengan ummi dan ayah, bila mana aku cakap, kauu menyampuk, bila mana kauu bahasakan ummi dengan ayah aku ikut suka hati kauu depan orang ramai, bila mana kauu merapu2 depan orang ramai cerita hal ummi dengan ayah aku. bila mana kauu gelak2kan ummi dengan ayah atas apa yang dorang duk cakap! senang cite macam ni, ini periuk nasi ummi dengan ayah aku, kauu jangan campur tangan kalau kauu rasa kedudukan kauu tergugat dek sebab tu, kauu nak buat suka hati kauu, aku takk izinkan, aku takk bagi, aku jelaskan lagi sekali, bukan soal cemburu untuk berada dalam kedudukan kauu, tak langsung bagi aku, bagi aku, apa aku ada, dah cukup dari yang patutnya,
kauu nak pandang aku macam mana, kauu nak menjelikkan aku macam mana rupa, aku takk ksah, tapi jangan kauu usik soal mak bapak aku bila mana mak bapak kauu lepaskan tanggungjawab dorang kat mak bapak aku, aku takk kan benarkan kauu buat macam tuu, asal kauu tahu itu, kauu diam, kauu senyap, aku dah berpuas hati, kauu nak cakap belakang apa cara sekali pun, aku takk ksah, tapi jangan sampai aku buat haruk kat rumah kauu, mengamuk takk tentu pasal duk mengungkit pasal kauu, itu aku takk nak, dan aku masih tauu kedudukan aku untuk bertindak di luar batasan macam tu punya rupa, aku takk kan bagi takk kan izinkan, dan aku sedar aku siapa untuk buat macam tuu pada kauu sebab aku masih fikir aib kauu, keluarga kauu, nama kauu, maruah kauu dan keluarga kauu.
manusia memang ada hati dan perasaan, tapi dalam masa yang sama, manusia tu sendiri kena tahu beza mana baik dan mana buruk untuk takk melukakan mana2 perasaan atau pun hati orang lain, kauu faham konsep ini, kauu diamkan, kauu senyapkan, aku dah berpuas hati, jangan sampai aku bahasakan kauu depan orang ramai lebih dari yang kauu buat kat aku, cakap itu ini, aku takk kan biarkan menda tu jadi, kauu jangan bertindak sampai aku hilang kawalan aku, sekarang, aku baru terlepas cakap sikit, kauu punya bahasa dengan mak bapak aku dah macam apa, kauu belum kena dengan aku lagii, kauu buat, kauu tau laa apa jadi, masa tu dah berperang macam apa dah,
bye!
Subscribe to:
Posts (Atom)